Lipton en Ayurveda

Eerst nog wat nieuws over de blog, want er schijnen wat problemen te zijn om een reactie te plaatsen. Ik heb de instellingen aangepast, en nu zou het voor iedereen mogelijk moeten zijn om te antwoorden. Geen google of wat voor account dus niet meer nodig.

Vandaag dalen we uit het gebergte af, terug naar de kust toe.

Maar eerst wilden we nog een bezoek brengen aan Lipton's Seat. Jawel, die van de zakjes. Lipton was één van de planters in de 19de eeuw, die daar zijn rijkje had uitgebouwd. Naast vele hectaren theeplantages betekende dat ook een fabriek en alles eraan verbonden voor de gelukkigen die er mochten werken.

Te oordelen naar hoe de theewerkers huizen er nu nog uitzien, moet het toen gene vette zijn geweest.

Het moet gezegd, Lipton had een goed oog voor de prachtige natuur om hem heen. Eén van de plekken waar hij graag kwam, was een kleine knik tussen twee bergtopjes. Aan de ene kant zijn plantages, aan de andere kant een schier verticale wand van 700m. Daar placht hij naartoe te rijden met zijn paard. Wij werden aan de voet van de berg afgezet en konden een uur stappen tot we de Seat hadden bereikt; vooruitgang heet zoiets geloof ik.

Halverwege merkten we op hoe mooi het er was.

Reactie van Erna: Ja, puf, mooi, puf.

Reactie van Solange: komen er nog veel bochtjes?

Maar het was beslist de inspanning waard.

Zoals het hoort hebben we boven een heerlijke cup of tea gedronken, aangevuld met wat lokale koekjes: een soort lichte bitterballen, gevuld met dahl en kruiden, en patty, een soort kleine loempia, maar kleiner en zonder kip en meer gekruid. Dat eet je dus bij thee hier. Lekker jong!

We gunnen jullie nog een kijkje in de sterrenkeuken:

Langzaam afdalen daarna naar Ella, het laatste bergdorp. Erna en ik hadden besloten om een massage te ondergaan. Ella is één van de 3 plaatsen op Sri Lanka waar goede ayurvedische massage wordt gedaan; dat is massage gebaseerd op oude Indische geneeskundige technieken. Daarbij wordt veel gebruikt gemaakt van oliën gebaseerd op kruiden en natuurlijke geneesmiddelen. Er wordt niet gekraakt, maar wel gewreven en wat getrokken. Kortom, we vonden dat we er erg genoeg aan toe waren om dat te ondergaan.

(rest beelden gesencureerd)

Massage van kop tot teen, letterlijk, en dat gedurende een dik uur.

Eerst het haar. Dat werd ingesmeerd alsof er luizen in zaten; en vervolgens werd gedurende minuten gemasseerd. Het leek wel of we haar aan het wisselen waren. Daarna nek, oren en slapen, en vervolgens op de tafel. Eerst in buiklig, en daarna in ruglig. Alles kwam aan bod, zelfs tussen de billen van je achterste. Ik dacht nog, stel dat ik nu een wind moet laten, wat dan??

Er is maar één onderdeel dat niet aan bod kwam. Wim Helsen zou gezegd hebben: spijtig, spijtig.