Thee

Gisteren zijn we uit Kandy en dus ook uit de Gouden Driehoek vertrokken. Gedaan dus met de monumenten , de tempels, de ruïnes etc.

Vanaf nu trekken we voor een 5-tal dagen de bergen in, dus ook een koeler klimaat, althans 's avonds en 's nachts.

Eerst nog wat rijstvelden. Hier en daar was de oogst aan de gang. Bij een klein rijstboerke gestopt om een praatje te maken. Hij was zijn zoon aan het leren hoe de rijst e scheiden van de pel; dit gebeurt nog heel manueel met een schoof.

Aan de kleine ook een notitieboekje en wat pennen gegeven, en die was daar dolblij mee. Papa wilde ook wel een pen!

De weg klimt dan continu en dan kom je vanzelf aan de theeplantages. Kilometers an kilometers, de glooiende hellingen staan er vol van. 

Het was wel zaterdag, maar de pluksters waren toch nog actief. Via onze chauffeur hen aangesproken, en gevraagd of we wat foto's mochten maken. Na een paar foto's ook hier de truc met de bics en de notitieboekjes bovengehaald. Plots werd alle werk gestaakt; ze wilden allemaal wel wat hebben want ze hebben allen natuurlijk schoolgaande kinderen en die kunnen dat goed gebruiken. Blij dat ze waren, en ze wilden ook wel allemaal op de foto. Lachende gezichten alom.

Die pluksters zijn praktisch allemaal Tamil vrouwen; die zijn door de Britten van Indië meegebracht toen die hier de thee introduceerden. Ze hebben wel een vast salaris, maar dat bedraagt 2 à 3 euro per dag; Daarvoor moeten ze 8 uur werken en 20kg theeblaadjes plukken. Als ze meer plukken krijgen ze een bonus. En dus werken ze ook op zaterdag. Een erg mager loontje dus, maar ze krijgen wel gratis woonst en medische verzorging, en ook nog voedselbonnen. Wow.

De blaadjes worden in lokale theefabrieken verwerkt tot de verschillende soorten, en die oogst wordt dan op de theebeurs van Colombo aan de wereldmarkt aangeboden, voor verwerking in hun merkproducten. De Liptons e.d. van deze wereld hebben dus geen eigen plantages meer, maar zijn allen verwerkers en marketeers.

Plaats van aankomst gisteren was de voet van Adam's Peak, de hoogste berg van Sri Lanka.

Adams Peak is een bijzondere berg, want een bedevaartsoord van de eerste klasse. Hij wordt door alle godsdiensten hier vereerd:

• voor de Christenen zou er een voetafdruk van Adam boven op de berg staan; die zou er zijn terecht gekomen toen Adam uit het aards paradijs werd geflikkerd na de erfzonde; hij is dus op Sri Lanka geland!
• Voor de boeddhisten staat er een voetafdruk van Boeddha himself; die kwam er terecht toen hij opsteeg naar het nirvanna!
• En voor de moslims en de hindoe is er weer een ander verhaal.
  Het plan was dat Walter en ik die berg gingen beklimmen; er loopt namelijk een pad helemaal naar bover. Dat betekent een dikke 1000m hoogteverschil naar de top op 2263m, een trip van 7 km, en via 5840 treden (je leest het goed). Omdat ook de zonsopgang sensationeel schijnt te zijn moet je dus zorgen boven te zijn tegen 5.30u.

Allo, om 2 uur op pad. Het eerste stuk verliep nog redelijk, met afwisselend grindpad en trappen, maar na een dik uur stappen waren het alleen maar trappen.

Er moest dus regelmatig gestopt worden om de toerenteller te laten tot rust komen, en wat te eten en te drinken. Maar om kwart voor 5 was het over met de tocht. Niet onze benen hebben het begeven, maar januari/februari is de bedevaart maand bij uitstek, en het was ook nog eens weekend, en dus hadden enkele duizenden Sri Lankanen ook besloten om de berg op te stappen. Hele families waren op stap. En allemaal willen ze boven zijn tegen zonsopgang. Maar zijn vertrokken wel veel vroeger dan wij, en dus stond op één kilometer van de top iedereen stil op het smalle pad. Geen doorkomen aan. De politie meldde dat het van daar zeker 3 à 4 uur zou duren om de top te bereiken. Daar hadden we echt geen zin in, om zo lang in de kou te staan. Dus maar weer naar beneden. Moeilijk was het niet maar wel lastig voor de knieën.

De lokale stappen die wel van de top waren teruggekeerd hebben we in verschillende stadia van ontbinding aangetroffen op de trappen. Sommigen al slapend, anderen al kermend van de zere knieën. De meeste Lankanen deden die beklimming ofwel op teensleffers, ofwel blootsvoets.

Na de klimexpeditie wat gerust, gedoucht en uitgebreid ontbeten, en weer de auto in voor het vervolg van de tocht door Tea Country.

Vandaag een paar mooie watervallen gezien; we logeren trouwens aan de voet van de Ramboda waterval. 

Straks maar weer een dikke sprei op bed want het koelt hier flink af.