Sigiriya

Vandaag staat een bezoek aan de rots van Sigiriya op het programma, één van de grootste bezienswaardigheden van Sri Lanka. En dus ook veel toeristen, heel veel.

Sigiriya is zo bijzonder omdat er zowel aan de voet als er bovenop ooit een paleis heeft gestaan. Boven op een steile rots van ruim 200 m hoogte een paleis bouwen voor een koning en zijn hofhouding plus zijn leger van 10.000 man zou nu al geen sinecure zijn, maar dit gebeurde rond het jaar 480!

Aan Sigiriya is een heel verhaal verbonden. In het kort:

• koning Dhatusena wordt in 477 van de troon gestoten door een bastaardzoon Kasyapa (zoon van een concubine);
• zijn echte zoon Mogallana vlucht naar Indië en bereidt van daaruit een invasie voor,
• Kasyapa komt op de troon en laat zich een nieuw paleis bouwen; één beneden aan de rots voor de zomer, en ééntje voor de winter boven;
• 18 jaar later komt Mogallana met een leger terug uit Indië en trekt ten oorlog; Kasyapa springt op zijn olifant, maar die schrikt zich een hoedje en vlucht de andere kant op waar de strijd woelt; Kasyapa's leger denkt dat hij hen verlaten heeft en geeft zich over. Liever dan zich over te geven pleegt Kasyapa zelfmoord.

Na Kasyapa trekken monniken in het paleis in; nog veel later werd het helemaal verlaten en geraakte het in verval. Het werd in 1932 herontdekt en voor een deel in zijn glorie hersteld.

Tot daar de les geschiedenis. Nu ons verhaal.

We hadden al besloten de Walter en ik tot helemaal boven zouden klimmen, en Erna en Solange tot ruim halverwege. Tot helemaal boven zijn er 1200 trappen te doen, en dus terug evenveel. Teveel van het goede voor onze halve trouwboeken. Deze keer hebben we een gids genomen om ons van de nodige uitleg te voorzien, want wat leidt je anders af uit een hoop stenen? Een goede keuze want zo kregen we tenminste zicht op de geschiedenis, op de bouwwijze en op de diverse functies.

Het zicht van beneden boezemt een zeker respect af.

De dames kregen ondertussen ook ongevraagd hulp van ene paar trappenduwers; die waren niet van hen weg te slaan, waarschijnlijk het verkeerde parfum gebruikt vandaag.

Halverwege de rots zijn een stel merkwaardig gebleven muurschilderingen overgebleven, een 60-tal vrouwen staan hier afgebeeld. De kleuren zijn merkwaardig bewaard als je bedenkt dat ze 1500 jaar geleden zijn gemaakt.

Nadat de dames bij de leeuwenpoort achterbleven, heel tevreden dat ze dit al hadden gepresteerd, zijn wij tweeën dus naar de top gestapt. Prachtig zicht boven.

Een geslaagde uitstap, wel druk maar dat moet je er bij nemen. Bij de Eiffeltoren ben je ook niet alleen.

Na een lauwe pint had de gids voor ons nog een Sigiriya Village tour geregeld. Dat was ook weer een hele bedoeling. Eerst werden we in een ossenwagen gestopt, voor transport tussen dorp en meer.

Daarna ging het in een catamaran het meer over. En aan de overkant werden we door een lokaal boertje en zijn vrouw uitgenodigd om Rotthy te komen eten.

De wenkbrauwen gingen lichtjes de hoogte in: hoe overleven we dit?

Eerst werd een kokosnoot geschild; het frisse vocht mochten wij eerst drinken vooraleer de kokos van de noot werd gehaald. Dat werd fijn gemalen, beetje water erbij, plus een rode chilipeper, een rode ui en zout. Dat alles werd fijngemalen.

Daarnaast werd kokos en graan heel fijn gemalen, en gemengd met watt sambal Dat werd dan op een bananenblad tot een soort pannenkoek gebakken.

De rotthy werd dan samen met de pannenkoek op een bananenblad geserveerd. En het smaakte prima! Alle smaken kwamen tot zijn recht. Moeten dat gerecht eens aan Jeroen Meeus geven.

Tenslotte werden we in twee tuktuks gestopt voor de terugreis naar het dorp. Toffe ervaring, nu tot morgen afwachten of de darmen dat ook gaan vinden.

Rest van de middag zwemmen en uitrusten. Vanavond moeten we weer aan het buffet, maar die zijn tot hiertoe wel meegevallen.