Zuidkust

De afgelopen twee dagen zaten we in Tangalle, in France Résidence. Jawel, een hotelletje door een Franse Sri Lankaan uitgebaat. ’s Avonds ook nog een table d’ hôtes, verse tonijnfilet met nog wat toeters en bellen. 

En de kost? want daar hebben we het nog niet over  gehad. Zowat alles is hier spotgoedkoop, behalve de wijn; die kost zowat 15-20 euro per fles. Maar de rest; een grote fles bier (hier kennen ze vrijwel alleen 66cc flessen) kost afhankelijk van de plaats 250-350 Rp, of 1,40-2 euro. Een avondmaal kost dan weer 750-900 Rp, of 4-5 euro. De rupees vliegen hier dan ook met duizenden de beurs uit, maar in euro valt dit nogal mee. Het duurst zijn hier nog de toegangen tot de nationale parken en tot de historische sites. Tel daarbij ook nog redelijk goedkope hotels, en het zal duidelijk zijn dat je hier voor een vakantie niet veel kwijt bent.

Gisteren de eerste stranddag, maar zo heet dat we alleen in de lommer enigsinds comfortabel konden zitten; het water van de oceaan is hier een comfortabele 27°; kan moeilijk anders met temperaturen die constant boven de 30° gaan.

Gisteren na het avondeten naar de schildpadden. 5 van de 7 soorten schildpadden komen hier aan de kusten nesten. Vlakbij Tangalle is een beschermde zone; de vroegere stropers werden er tot gidsen omgeschoold. 

Wij dus met een tuktuk op stap; onze chauffeur wilde ons liever niet voeren; te smalle wegen zei hij. Eerste 10km langs de grote weg, vervolgens een even brede zijweg, en dan een pad in dat al maar smaller werd. Toen begrepen we waarom hij ons niet wilde voeren; de laatste 500m ging zowat dwars door de jungle tot vlak aan het strand. 

Daar uitleg van een Nederlander die daar  sinds november als project manager aan de slag was; toffe gast. Hij wist ons te melden dat er een schildpad op het strand was gesignaleerd, we konden dus op weg. Nauwelijks 500m verder nieuw bericht: de schildpad ging terug naar zee. Streken dat die beesten hebben: het zand moet net goed genoeg zijn, niet te droog want dan stort hun eierkanaal in, en niet te nat want dan hebben ze het  te moeilijk om te graven.

Enfin, dan maar wachten en naar filmke kijken. Half uur later weer bericht dat er een nieuwe was opgedaagd, op vrijwel zelfde plek. Flinke stap over het strand, onder begeleiding van de gidsen. Op zowat 50m van een dikke donkere stip op het strand moesten we plots halt houden: de schildpad was aan haar nest aan het graven, en dan mag ze best niet worden gestoord want anders zou ze er wellicht mee ophouden. We hebben daar vervolgens zowat anderhalf uur op het strand gezeten, wachten, wachten. Het is net zoals met je vrouw gaan winkelen op de Meir, das ook altijd wachten.

Eerst zoekt ze een geschikte plaats, met goed zand. Vervolgens maakt ze een nestplek, ter grootte van haar lichaam. En dan gaat ze graven aan het nestkanaal; dat is wel 80cm diep. Wanneer ze eenmaal begint met eieren leggen is het safe om haar te gaan bewonderen. Geen licht, de maan moet haar werk maar doen.  Het bleek een gigantische groene schildpad te zijn,bijna een meter lang. Die legt zowat een dikke 100 eieren in haar nest in een 15-tal minuten. Indrukwekkend schouwspel. Wel een poging tot foto maken gedaan, maar te donker. 

Om half één terug over het strand naar de tuktuk; de zee bleek ondertussen een stuk woester. Op een moment  hebben we het op een lopen moeten zetten naar hoger terrein, anders waren we lekker nat geworden. Ongelooflijk hoe snel de baren zich verplaatsen; je merkt dat er een flinke baar aankomt en voor je het weet sta je tot je middel in het nat. Niet wij maar wel een Duitse die niet snel genoeg reageerde.