Anuradhapura dag 1

Een dag van tempels en stupas. Niet zo abnormaal wanneer je Anuradhapura bezoekt.

Deze stad werd in 380 voor Christus de hoofdstad van het eiland. In 230 VC werd het boeddhisme ingevoerd, en dit had een zeer grote impact op Anura. Koning Dutugemunu zette rond 150VC een bouwprogramma op poten om u tegen te zetten. Er werden hier tempels, stupas, kloosters aan de lopende band gebouwd. Op een bepaald ogenblik woonden hier 60.000 boeddhistische monniken. Voeg daarbij ook nog eens de koningen met hun entourage en je kan je voorstellen dat hier enkele 100-en gebouwen stonden over vele 100-en hectare.

Aan dat rijk kwam rond het jaar 1000 een einde. En vanaf dan trad er dus verval op. Van vele gebouwen bleef dus een 50-tal jaar geleden niet veel over. Het UNESCO schoot ter hulp en liet vele gebouwen restaureren. En die kan je dus nu weer bewonderen, tot de stupas je oren uit komen. Maar je mag het natuurlijk ook weer niet missen.

Het begon vanmorgen met het bezoek aan de heilige Bodhi boom. Deze boom kwam samen met het een Indische Prinses naar Sri Lanka, en dat was het begin van het boeddhisme hier. Er was net één of andere ceremonie aan de gang, waarbij giften aan de dienstdoende monniken werden geschonken. Van deze boom zijn op heel wat plaatsen in de buurt stekken gebruikt om weer ander heilige bomen te planten.

Vlakbij staan ook het Bronzen Paleis, of wat daar van overblijft, en de Ruvanvelisaya Stupa. Een prachtig wit geval, 55m hoog en ruim 100m omtrek; rond de muren staan ook nog eens 133 olifanten afgebeeld.

Hierna liep het even mis; wij dachten dat we nog naar een andere stupa konden gaan kijken, maar al gauw bleek dat wij nog de enige stappers op de weg waren. Na een tijdje toch maar gevraagd, en jawel we zaten verkeerd. Al puffend terug naar de auto geraakt, en dan maar richting hotel voor een frisse duik in het zwembad.

De lunch in het hotel was weer een speciaal geval. We wilden alleen maar een sandwich en een koffie. Wel 4 verschillende obers zijn ons komen vragen wat we wensten; kalm blijven is moeilijk in zo'n geval. Enfin, 3 kwartier later hadden we onze sandwiches, nadat eerst nog de manager en de chef er zich mee hadden bemoeid.

Na de middag dan weer op pad, om de rest van de monumenten af te werken. Meer pagodes, boeddha beelden, vijvers, maanstenen en een heus archeologisch museum. Voor de uitleg van de museumstukken moest je wel op je knieën gaan zitten , want die stond steevast onderaan op de sokkels. Interessant om zien hoeveel vergelijkbaar materiaal er is met romeinse of griekse spullen.

Ondertussen hadden we al wel 20 keer onze schoenen uit en aangedaan.

en waren we natuurlijk ook door een rits verkopers attent gemaakt op fantastische deals.

Om 5 uur hadden we het echt wel gehad, en was een frisse pint meer dan op zijn plaats.

Naar Anuradhapura

In plaats van nog een dagje aan de kust te blijven hebben we op voorstel van onze gids besloten om vandaag naar Anuradhapura te reizen (daar is die vreselijk lange naam weer, we zullen hem voortaan maar met Anura afkorten).

De kustweg tot in Chilaw is redelijk druk. Het zijn hier wel geen Indische rijtoestanden, maar we hebben Solange toch een aantal keren verschrikt horen zuchten, wanneer er weer eens een tegenligger ons tegemoet kwam koersen. Maar onze chauffeur is wel wat meer gewend.

Wel wat tempels langs de weg, van alle soorten. Opvallend veel kerken, dat zou je hier niet verwachten, maar de kuststreek noord van Colombo is erg devoot katholiek, een restje van de Portugezen. En dus heel veel kerken, en katholieke scholen. Hier en daar echter ook Hindu tempels, en dat zijn zoals gebruikelijk biezonder kitscherige bouwsels.

In de buurt van Chilaw staat een hele bijzondere Tamil tempel. Wij zagen het verschil niet, temeer daar ze dezelfde Hindu goden vereren. Het verschil schijnt hem aan de inscripties te zitten, maar voor ons is het allemaal hetzelfde chinees. In deze tempel waren echter wel een aantal jonge tempeldienaars aanwezig die er ook een soort bidceremonie leidden. Wij namen een kijkje in het heilige der heiligen (daar waar de ceremonies plaats hadden), en wedren prompt gesommeerd om binnen te treden en ons te laten zegenen. We kregen dus een stip op ons voorhoofd, en mochten vervolgens wat doneren. We hebben er de ganse dag mee rondgelopen, net of het aswoensdag was geweest.

Na Chilaw werd het verkeer veel rustiger, en werd het landschap ook een stuk interessanter. Vaak liep de weg vlak langs de lagune, en dus heel veel vogels. De volgende exemplaren zijn daar een voorbeeldje van.

de kingfisher

de zonnestaart jacana

We kwamen na Puttalam langs het Walpittu Nationaal Park. Hier zit nog wel wat wild, hetgeen er nog overblijft na de Tamil rebellie, want dit was het gebied waar de rebellen waren doorgedrongen en van waar ze aanvallen op de rest van Sri Lanka beraamden. Tot 6 jaar geleden volstrekt ontoegankelijk gebied. Nu zijn de wegen en de huizen grotendeels hersteld en herneemt het toerisme er. In Walpittu zitten nog een aantal olifanten; de borden langs de weg manen tot voorzichtig rijden aan, maar meer dan wat olifantenpoep hebben we niet gezien. Er zitten ook nog een paar luipaarden, maar die zijn nog zeldzamer, en dus al zeker niet te zien. Krokodillen hebben we er wel gezien, grote exemplaren zelfs. 

Maar vooral veel en prachtige vogels dus.

Vanavond in een guesthouse beland, morgen gaan we Anura naar ons echt hotel. Maar het valt hier heel goed mee. Alleen in de eetzaal wat hagedissen die ons eten kwamen gadeslaan. We hebben ons voor het eerst aan een curry schotel gewaagd, een mild versie met veel nieuwe smaken: chutney van mango met een stevig kruidensmaakje, courgetten die naar zoete rode kool smaakten, dhal en papardam, en wat kip en varken. Heel lekker.

Erna kreeg bovendien van een stel fietsende Nederlanders (die doen de ronde van Sri Lanka per fiets) nog de resten van hun frieten, dus het kon niet op. Teveel gegeten natuurlijk. 

 

Negombo

Met de vliegende tapijten van Qatar Airways was het goed vliegen.

Van Brussel naar Doha ging het met de Boeing 787, de nieuwe Dreamliner (voor degenen die het zich nog herinneren, dat was het vliegtuig dat verleden jaar tijdens de testen te maken had met ontploffende batterijen; dat heb ik Erna maar verteld toen we eenmaal waren aangekomen); ruim bemeten vliegers met alle moderne snufjes die je maar kunt denken. Van Doha naar Colombo was het dan met een Airbus 320; dat leek wel een versleten geval, gelukkig maar voor 4 uur.

Doha is de hoofdstad van Qatar. Bij het invliegen naar de luchthaven scheerden we letterlijk over de wolkenkrabbers van het centrum. En de luchthaven is ook een specialleke. Daar niet één terminal voor alle vluchten, met slurfen naar de vliegers. Er zijn niet minder dan 3 terminals: een voor vertrekkers, één voor aankomers, en één voor transfer. Hoe kan dat zul je vragen? Simpel, de vliegtuigen staan allemaal op de tarmac en de passagiers worden van en naar de vliegers getansporteerd met bussen. Het zorgt voor een simpele en zeer snelle flow. Wij werden aan de vlieger opgehaald, vervolgens reden we zowat een 10 tal minuten de hele luchthaven af tot aan het transfergebouw. Zonder enig papierwerk of controle inchecken aan de gate voor de vlucht naar Sri Lanka, en weer de bus in voor de nieuwe vlieger.

Bij aankomst bleek van onze chauffeur geen spoor. Lichte vorm van paniek, hyperventilerende echtgenotes, hier en daar wat rondgevraagd, en zie de man kwam zowaar glimlachend opdraven. Wij waren een kwartier te vroeg aangekomen, hij op tijd.

Puffend naar het hotel; 4 uur ’s nachts en 25°!

Vandaag dan eerste dagje Lanka. Lang geslapen en ontbeten, en daarna bootje gaan varen op de lagune.

 Met een lekker briesje en onder een afdak was het goed te doen; buiten was het slechts 31°; het had erger gekund. Daarna nog wat in Negombo rondgekeken en al eens gaan kijken op de vismarkt. Morgenvroeg  gaan we de binnenkomende schepen en het leven van de vissersvloot bekijken. Er liggen hier aan de haven en in de lagune letterlijk honderden visserbootjes, het ene al wat kramikkelijker dan het andere.

In de lagune wordt vooral op garnaal en krab gevist, die zijn hier blijkbaar massaal voorradig.

Om 6 uur opstaan, en dat met nog een jetlag in het lijf dat aangeeft dat het nog maar 2 uur ’s nachts is; dit moet vakantie zijn.

Wij dus naar de vismarkt, waar het krioelde van de viskopers en verkopers. Hier komt iedereen zijn slagje slaan, de lokale bevolking, de hotels en restaurants, de groothandelaars. Geen idee wat hier allemaal wordt verkocht, alleen de tonijn herkennen we en ook wat stukken haai.

Naast vis worden hier ook vruchten en allerlei kruiden verkocht; veel gaat in de curries die hier het dagelijkse voedsel zijn.

Na de vismarkt een uitgebreid ontbijt, dan wat zwemmen en zonnen, en de auto in voor het vervolg van de trip.

Sri Lanka Geschiedenis voor Dummies

Wat achtergrond voor de geschiedenisfanaten.

De bekende geschiedenis van Ceylon/Sri Lanka begon zowat 2500 jaar geleden. De Grieken kenden het al en kochten er edeltenen,  ivoor, rijst en kruiden.

Het boeddhisme werd er geïntroduceerd in 246 VC; rond Anuradhapura ontstond een heus koninkrijk, dat rond 1000 werd overrompeld door de Chola (Sinhalezen) uit Zuid-Indië. Die vestigden er het hindoeïsme en verhuisden het centrum naar Polannaruwa.

Honderd jaar later werden de Chola terug verdreven en werd het boeddhisme opnieuw dominant. Na 1400 viel door onderlinge twisten het land zowat uit mekaar.

Eén van de koningen had in 1505 het lumineuze idee om de Portugezen in te schakelen in zijn strijd met de buren. Hen werd toegestaan om een aantal forten te bouwen. Maar de Portugezen hadden al snel in het snuitje dat er wel wat te halen was op het eiland, en ze waren er niet meer weg te slaan.

Het koninkrijk Kandy bleef als zelfstandig koninkrijk bestaan. Die vormeden in 1640 een alliantie met de Hollanders tegen de Portugezen. De Hollanders namen niet alleen een paar handelsposten over, maar vrijwel het hele eiland. Tweede keer verkeerd gegokt dus.

De Hollanders hadden het er zo naar hun zin dat ze bleven tot 1780. In een nasleep van de Napoleontische oorlogen en de allianties die daarmee gepaard gingen, werden de Nederlandse vestigingen in het Oosten overgenomen door de Engelsen, te beginnen met Ceylon. 

Kandy, dat nog steeds een aparte koninkrijk vormde, werd met onzachte hand onderworpen. Hen werd duidelijk gemaakt dat je je niet verzette tegen Her Majesty's Army.

De Britten introduceerden er koffie en thee; of liever, ze stuurden er een aantal Schotse immigranten naartoe, o.a. ene Lipton.  In 1948 werden de Britse Kolonies zelfstandig.

Op Ceylon wisselden 2 partijen mekaar af aan de macht; daarbij werd menig premier naar het  land van de dromen gestuurd. 

Eén van de Premiers had in 1970 het lumineuze idee om het Sinhalees als enige taal uit te roepen. De Tamils werden daardoor van den ene op de andere dag tweederangsburgers.   De spanningen mondden in 1983 uit in een burgeroorlog die 25 jaar zou duren. Pas in 2009 kwam er een eind aan. Sindsdien herleeft het toerisme stilaan.

Rondreis Sri Lanka

De winter is al wel nog niet echt begonnen, maar we nemen alvast onze voorzorgen op wat komen gaat.

We poetsen met andere woorden weer de schoenen en de plaat. Deze keer trekken we niet westwaarts maar oostwaarts. Je moet iedereen wat euro's gunnen niet.

We dat zijn deze keer Erna en ikzelf, plus schone broer en schone zus Walter en Solange. We trekken naar Sri Lanka, het eiland van Smaragd. Tenminste zo werd het vroeger genoemd. Ooit was het een populaire bestemming, maar door de lange burgeroorlog is dat wat bekoeld. Maar sinds 2009 schijnt die burgeroorlog helemaal afgelopen te zijn; als dat niet mocht zijn, dan zullen we Rudy Vranckx wel bellen om verslag te doen.
De Tamils die een 15-tal jaren voor boel hebben gezorgd, houden zich nu koest in het noorden van het eiland, en daar komen wij bovendien niet. De burgeroorlog was nog niet goed en wel achter de rug of het eiland kreeg er ook van langs met de Tsunami; daarbij zijn meer doden gevallen dan tijdens de 15 jaar burgeroorlog, en naar het schijnt zijn de sporen daarvan nog altijd te zien op bepaalde plaatsen.

We vertrekken op 28 januari, binnen een dikke 2 weken dus, en we zijn terug in België op 21 februari. We hopen dat tegen die tijd het ergste van de winter achter de rug is; dan is het zo'n beetje eerlijk verdeeld, wij de zon en de regen, jullie geen zon en sneeuw. We kunnen ons natuurlijk vergissen want met alle klimaatwijzigingen weet je nooit.

Ons reisschema ziet er als volgt uit:

Naar het schijnt heeft Sri Lanka een beetje van alles te bieden, veel kul en wat tuur, ook wel wat nat en uur, en berg en dal. Het eiland is niet zo erg groot, ongeveer 2 keer België, en dat moet dus in een goede 3 weken wel te doen zijn. Het is niet alle dagen inpakken en uitpakken, dat kunnen we onze dames niet aandoen met de meegezeulde kleerkasten; we moeten ze tenminste de kans geven om eens uit te pakken terwijl Walter en ikzelf een pint gaan drinken (als ze dat daar hebben tenminste, we zien ons niet 3 weken thee drinken).

We hebben een lokale gids/chauffeur gevonden die ons gaat rondrijden en -leiden, de hotels zijn allemaal geboekt, en voor de rest zien we het wel ter plaatse.

We zijn al druk aan het oefenen geweest om de plaatsnamen uit te spreken, want dat is geen lachertje. Probeer zelf maar eens drie keer na mekaar de plaatsnaam Anuradhapura uit te spreken zonder je tong te breken! Of de tempel Sri Dalada Maligawa.

We gaan proberen om jullie op regelmatige basis te voorzien van verhalen en foto's.

Reacties kunne jullie zoals gebruikelijk achterlaten op de blog .