Anuradhapura Dag 2

Tweede dag Anura, maar heel ander programma.

Vanmorgen naar Mihintale, de geboorteplek van het boeddhisme in Lanka. We hadden er een beetje schrik van, niet van Mihintale zelf maar van de beklimming van de heilige plaats. Die ligt namelijk op een flinke rots,en die is alleen te voet te bereiken. 1840 trappen zo werd er aangegeven. Oef , er werd al gezucht op voorhand. Gaan we dat wel doen??

De echte diehards vertrekken helemaal beneden, maar leep als we zijn hadden we onze chauffeur overgehaald om de oude toegangsweg te gebruiken, dat scheelde al gauw een dikke 500 trappen.

Gestart dus op de plek waar vroeger een klooster stond, en dan de trappen op. Alle trappen zijn hier uitgehouwen in de rots. De eerste paar honderd zijn niet al te moeilijk, en niet steil ook. Goed te doen.

Dan kom je op een centraal plein uit van waaruit de verschillende steile klimmen te doen zijn, naar het boeddha beeld, naar de Ambasthale stupa, en naar de Meditation Rock.

Weer eens schoenen uit, want je bent hier op heilige grond. Het dilemma dat wij dan telkens moeten oplossen is: laten we onze sokken aan, of gaan we op blote voeten zoals, de echte boeddhisten. We kozen voor bloot, omdat de rotsen er nogal glad uitzagen, en dus betere grip. Omdat de treden in het graniet zijn uitgehouwen, is blootsvoets stappen niet echt een probleem. We zijn het al gewend.

Boven op de stupa een fantastisch mooi uitzicht over de hele omliggende s treek.

Vanuit het centrale plein naar de Meditation Rock zag er wel heel stel uit. Een groep Russen (massaal aanwezig hier!) klungende voor ons net de rots op en af; reden genoeg voor Erna en Solange om te passen. 

Het edele geslacht dus alleen naar boven om te mediteren. Heel steil en glad maar prachtig zicht boven.

Tegen de middag terug naar het hotel voor een frisse duik en een dutje bij het zwemdok, en na de middag nog een klein uitstapje naar één van de waterreservoirs. Zo'n 2000 jaar geleden werden hier namelijk gigantische waterreservoirs aangelegd, het zijn eerder meren van 100-en hectaren groot , die niet allen de paleizen en de kloosters van water moesten voorzien, maar die tegelijk ook dienden voor de bevloeiing van de rijstvelden. Niet alleen de Romeinen konden dus aquaducten en waterreservoirs bouwen.

We hebben jullie nog niets verteld over twee veel voorkomende dieren hier: de honden en de apen.

Honden: je ziet ze hier met honderden, ze zijn van niemand en ze kweken er dus op los dat het een lieve lust is. Ze liggen letterlijk op of langs de weg te slapen, en ze zijn overal. Als echte boeddhisten laten de Sri Lankanen hen echter ongemoeid; ze kunne dus doen en gaan wat en waar ze willen.

Apen: je ziet ze vooral bij de monumenten. Ik heb nog niet uitgemaakt of het uit verering is , of gewoon omdat daar veel mensen komen en er dus ook wel wat eten te rapen valt. Deze namiddag in de Royal Pleasure Garden hadden we nog een mooie kleine groep. Zaten eerst wat te eten,

en daarna had er eentje wel zin in een nummertje achteropzitten.